Bart Brentjens Challenge 2005
23/11/05 09:00 Categories: Nieuws
Door : Ralf
Als eerste was ik bang dat het parcours één grote blubber zou zijn vanwege het slechte weer de dagen ervoor. Gelukkig was het bij het vertrek tenminste nog droog. Gedurende de tocht heeft het slechts één keer geregend. Voor de start hoorde ik van een profrijdster dat het geen 2200 hoogtemeters zouden zijn, maar "slechts" 1200. Gezien het gemiddelde van Bart Brentjens zelf (28 km/h!!!), denk ik ook eerder aan 1200 hm.
Normaal gesproken is deze fiets zwart (geloof ik).
De wedstrijdrijders mochten 2 minuten eerder starten dan wij. In totaal waren er zo'n 1700 deelnemers, waarvan 295 wedstrijdrijders.
Ik was vrij vroeg aan de start gaan staan om redelijk vooraan te kunnen starten. Ik denk dat ik bij de eerste 150 toerfietsers ben gestart. Op de eerste kilometers, die verhard waren, ben ik direct naar voren gereden (bij de eerste 20). Na een paar minuten haalden we tot mijn verbazing de eerste wedstrijdrijders al in. Hierdoor was er toch nog oponthoud, ondanks dat ik vooraan zat. Tot de tweede registratieplaats (ongeveer halverwege) was het parcours erg snel en niet zo modderig als ik had gedacht. Hier had ik nog een gemiddelde van 24 km/h. Ik was inmiddels in een goed groepje terechtgekomen, na al heel wat wedstrijdrijders ingehaald te hebben.
Op een gegeven moment kwamen we bij een groepje met een dame, die op dat moment 3de lag. Tot de laatste pauzeplaats (op 61 km) zijn we hierbij gebleven. Daar ging het eten en drinken zo snel dat ik eigenlijk niets fatsoenlijks heb gehad. Kort hierna heb ik dit moeten bekopen in een steile klim. Ik heb de hele dag geen gebruik kunnen maken van mijn binnenblad, waardoor ik een aantal keer heb moeten lopen waar je normaal kunt fietsen. Ook op deze klim moest ik lopen, waardoor ik niet meer meekon met het groepje. Achteraf bleek dat die dame 2de is geworden (Klaartje Legtenberg; profrenster).
Niet meer kunnen schakelen, raar hoor ....
De laatste 15 km heb ik alleen moeten afleggen. Jammer dat het parcours steeds modderiger werd, want ik was "ram aan de hik". Over de laatste 19 km heb ik dan ook meer dan een uur en een kwartier gedaan. In dit stuk werd ik diverse keren ingehaald, grotendeels door wedstrijdrijders. Ik zat er zo doorheen dat niemand meer was te volgen.
Mijn eindtijd was 3:56:22 uur (21,1 gemiddeld). Ik weet niet of ik bij de eerste 20 ben gebleven, maar volgens mij wel bij de eerste 30. Het vreemde is dat de uitslag van de wedstrijdrijders wel op de website staat, terwijl er geen uitslag is te zien van de toerversie.
Deze tocht is zeker voor herhaling vatbaar door de goede organisatie, bepijling en mooie route. Als de inschrijving volgend jaar hetzelfde blijft, doe ik echter wel mee aan de wedstrijd. Dit levert veel minder oponthoud op en je vindt veel makkelijker een goed groepje om tot een snellere tijd te komen.
Als eerste was ik bang dat het parcours één grote blubber zou zijn vanwege het slechte weer de dagen ervoor. Gelukkig was het bij het vertrek tenminste nog droog. Gedurende de tocht heeft het slechts één keer geregend. Voor de start hoorde ik van een profrijdster dat het geen 2200 hoogtemeters zouden zijn, maar "slechts" 1200. Gezien het gemiddelde van Bart Brentjens zelf (28 km/h!!!), denk ik ook eerder aan 1200 hm.
Normaal gesproken is deze fiets zwart (geloof ik).
De wedstrijdrijders mochten 2 minuten eerder starten dan wij. In totaal waren er zo'n 1700 deelnemers, waarvan 295 wedstrijdrijders.
Ik was vrij vroeg aan de start gaan staan om redelijk vooraan te kunnen starten. Ik denk dat ik bij de eerste 150 toerfietsers ben gestart. Op de eerste kilometers, die verhard waren, ben ik direct naar voren gereden (bij de eerste 20). Na een paar minuten haalden we tot mijn verbazing de eerste wedstrijdrijders al in. Hierdoor was er toch nog oponthoud, ondanks dat ik vooraan zat. Tot de tweede registratieplaats (ongeveer halverwege) was het parcours erg snel en niet zo modderig als ik had gedacht. Hier had ik nog een gemiddelde van 24 km/h. Ik was inmiddels in een goed groepje terechtgekomen, na al heel wat wedstrijdrijders ingehaald te hebben.
Op een gegeven moment kwamen we bij een groepje met een dame, die op dat moment 3de lag. Tot de laatste pauzeplaats (op 61 km) zijn we hierbij gebleven. Daar ging het eten en drinken zo snel dat ik eigenlijk niets fatsoenlijks heb gehad. Kort hierna heb ik dit moeten bekopen in een steile klim. Ik heb de hele dag geen gebruik kunnen maken van mijn binnenblad, waardoor ik een aantal keer heb moeten lopen waar je normaal kunt fietsen. Ook op deze klim moest ik lopen, waardoor ik niet meer meekon met het groepje. Achteraf bleek dat die dame 2de is geworden (Klaartje Legtenberg; profrenster).
Niet meer kunnen schakelen, raar hoor ....
De laatste 15 km heb ik alleen moeten afleggen. Jammer dat het parcours steeds modderiger werd, want ik was "ram aan de hik". Over de laatste 19 km heb ik dan ook meer dan een uur en een kwartier gedaan. In dit stuk werd ik diverse keren ingehaald, grotendeels door wedstrijdrijders. Ik zat er zo doorheen dat niemand meer was te volgen.
Mijn eindtijd was 3:56:22 uur (21,1 gemiddeld). Ik weet niet of ik bij de eerste 20 ben gebleven, maar volgens mij wel bij de eerste 30. Het vreemde is dat de uitslag van de wedstrijdrijders wel op de website staat, terwijl er geen uitslag is te zien van de toerversie.
Deze tocht is zeker voor herhaling vatbaar door de goede organisatie, bepijling en mooie route. Als de inschrijving volgend jaar hetzelfde blijft, doe ik echter wel mee aan de wedstrijd. Dit levert veel minder oponthoud op en je vindt veel makkelijker een goed groepje om tot een snellere tijd te komen.
blog comments powered by Disqus