Een terugblik op onze toertocht
06/01/08 22:13 Categories: Nieuws
door: Peter (de ijsman)
De voorbereiding:
Een hele organisatie gaat hieraan vooraf, om een toertocht oftewel een atb toertocht te organiseren. Ik probeer een opsomming te maken.
Van de leden wordt bijvoorbeeld verwacht dat ze 2 dagen klaar staan voor de vereniging, d.w.z. de zaterdag voorafgaand aan de tocht en de zondag tijdens de toertocht. We hebben vrijwilligers (ongeveer 25) moeten benaderen om mee te helpen tijdens de tocht. (Verkeersregelaars, parkeerhulpen, medewerkers op de pauzeplaats, bij de inschrijving, ehbo’ers, bij het afspuiten van de fietsen, op de route zelf).
Het logistieke gebeuren op de pauzeplaats moet worden geregeld. (Dan moet men bv. denken aan een onderkomen, tafels, gastoestellen, afvalemmers, voorraadbussen, bekers, sportdrank, thee, fruit, cake, kannen enz.) Het onderkomen moet worden opgebouwd en weer worden afgebroken. De materialen en benodigdheden dienen te worden opgehaald en worden terug gebracht! Er dient de nodige reclame te worden gemaakt voor de tocht. Toestemming en ontheffing dient te worden aangevraagd bij staatsbosbeheer en bij de gemeente. De tocht moet natuurlijk door iemand worden uitgezet en moet worden voorgereden.
Zo kan ik nog wel effe doorgaan. Maar nu krijg je enig idee wat een tocht organiseren zoal in houdt. Maanden van voorbereiding gaan eraan vooraf.
5-1-2008 Uitpijlen van de tocht:
Afgelopen week was er enkele dagen lichte nachtvorst geweest. Sinds gisteren was echter de temperatuur gestegen, met als bijkomstigheid dat het ook was gaan regenen. Om 13.00 uur treffen we ons bij het zwembad te Vlodrop. De tocht is onderverdeeld in 8 groepen. Iedere groep heeft dus een traject van ongeveer 6 km.
Deze middag wordt door elke groep hun traject “uitgepijld”. Na een uurtje “uitpijlen” begint het flink te regenen en houdt het ook niet meer op met regenen. Dit belooft niet veel goeds voor morgen. Is nu alle voorbereiding en werk voor niets geweest? Nee, hier wordt je niet vrolijk van. Dit belooft niet veel goeds voor morgen. Wie gaat er nou met zo’n hondenweer vrijwillig deelnemen aan een atb toertocht? Moeten we nu de Heilige Karel gaan aanbidden, of de Heilige Christoffel? Ik ken die mannen namelijk niet! We kunnen hooguit hopen dat het vannacht en morgen droog blijft.
6-1-2008 Toertocht:
Om 07.30 uur treffen we ons bij de sporthal te Vlodrop. Iedereen die toegezegd had om te komen helpen, was ook daadwerkelijk aanwezig. De taken worden toebedeeld door de coördinatoren en iedereen weet wat hem te doen staat.
Tot grote opluchting van iedereen: “Het is droog vandaag”. Het is ongeveer 6 graden en zelfs komt het zonnetje af en toe te voorschijn die ochtend. (Zou Karel of die ene mij toch kennen????). Wat gisteren onwaarschijnlijk leek is vandaag toch nog uitgekomen. Het is namelijk deze ochtend prachtig mountainbike weer. Dit vonden ook de honderden bikers die deelnamen aan de tocht. Een geweldige opkikker voor ons als vereniging. Honderden tevreden deelnemers die weer hebben mogen genieten (en afzien), van een prachtige omgeving en van een spectaculaire afwisselende tocht met een hoog single track gehalte. Onderweg heb ik dan ook alleen maar positieve reacties gehad van enkele deelnemers. “Menselijke” schade heeft zich gelukkig niet voorgedaan. (De ehbo’ers hebben in totaal 1 pleister gebruikt; waarschijnlijk ook nog om iemands binnenband mee te plakken).
Materiële schade hebben we met eigen ogen kunnen ondervinden. Wij (het jongste lid van de vereniging Ben(jamin) en ikzelf) controleerden traject 4 van de route. Eén deelnemer hielpen we weer op gang na een afgebroken achterderailleur. De derailleur werd verwijderd en de ketting opnieuw geponst. Een andere pechvogel kreeg van mij een binnenband (hij zelf had namelijk een binnenband met een verkeerd ventiel bij zich). Deze deelnemer vond dit zo’n geweldige geste dat hij Ben(jamin) €5,- gaf. Ik dacht bij mezelf, dat is fraai: “Ik geef een binnenband weg, en onze Ben wordt €5,- rijker“. De deelnemer dacht zeker dat het m’n zoon was!
Op de pauzeplaats was het een komen en gaan van bikers. Vier vrijwilligsters waaronder natuurlijk onze vertrouwde Nellies, zorgden voor de hapjes en drankjes op de pauzeplaats. Af en toe kwamen ze handen tekort, want het bleef een komen en gaan van hongerige en dorstige sportievelingen. Men kon kiezen uit sportdrank, thee, krentenbrood, cake, druivensuiker, kit-kat chocolade en “pretzels” aus Deutschland. Na deze tocht dan maar beginnen met Sonja Bakkeren. Wat Deutschland betreft. Het viel bij de inschrijving op dat er veel Deutsch werd gesproken onder de deelnemers. De aanduiding van de tocht is dan ook niet voor niets 2 landen atb tocht! De tocht verloopt voor een gedeelte over Deutsch grondgebied. Onze Oosterburen hadden de weg naar Vlodrop gevonden. Dit kwam mede door het padvinderswerk van Jo (onze voorzitter). Hij had er namelijk voor gezorgd dat er een geweldige advertentie inclusief foto geplaatst werd in de “Heinsberger Zeitung”. Deze actie had dus duidelijk het beoogde effect gehad.
Men kon tijdens deze tocht weer kiezen uit 2 afstanden: “Namelijk 30 of 45 km”. Het grootste aantal deelnemers bestond uit getrainde fietsers, die uiteraard de langste afstand kozen.
Ook de befaamde “Alpe du Pest” was weer opgenomen in de lange route. (Op internet las ik dat men deze ook wel de “Chainbreaker” en “Broken chain hill”noemt). Een schitterende technische klim! We hebben de deelnemers weer mogen trakteren op een uitdagende, afwisselende spectaculaire atb tocht in een mooi glooiend en bosrijk gebied. Een pluim verdient diegene die de tocht heeft uitgezet.
Het inschrijfgeld was inclusief een consumptiebon. Men kon inschrijven tussen 08.30 en 10.00 uur. s’ Ochtends vroeg waren we nog bezig met wat werkzaamheden toen we een lichtje over de straat in de lucht zagen schijnen. Het was onze eerste deelnemer (08.10 uur), die met een heuse wheelie van tientallen meters aan kwam rijden. De jongste deelnemer was 7 jaar. Hij fietste onder begeleiding van zijn vader(denk ik) op een hightech mountainbike van het merk Cube. Dit manneke zag er (nu al) erg gesoigneerd uit in zijn strakke fietspakkie. Stel je eens voor, dat hij over 20 jaar op het hoogste podium van een mountainbike WK staat en zegt:”In Vlodrop en omgeving heb ik vroeger het mountainbiken geleerd”.
De voorbereiding:
Een hele organisatie gaat hieraan vooraf, om een toertocht oftewel een atb toertocht te organiseren. Ik probeer een opsomming te maken.
Van de leden wordt bijvoorbeeld verwacht dat ze 2 dagen klaar staan voor de vereniging, d.w.z. de zaterdag voorafgaand aan de tocht en de zondag tijdens de toertocht. We hebben vrijwilligers (ongeveer 25) moeten benaderen om mee te helpen tijdens de tocht. (Verkeersregelaars, parkeerhulpen, medewerkers op de pauzeplaats, bij de inschrijving, ehbo’ers, bij het afspuiten van de fietsen, op de route zelf).
Het logistieke gebeuren op de pauzeplaats moet worden geregeld. (Dan moet men bv. denken aan een onderkomen, tafels, gastoestellen, afvalemmers, voorraadbussen, bekers, sportdrank, thee, fruit, cake, kannen enz.) Het onderkomen moet worden opgebouwd en weer worden afgebroken. De materialen en benodigdheden dienen te worden opgehaald en worden terug gebracht! Er dient de nodige reclame te worden gemaakt voor de tocht. Toestemming en ontheffing dient te worden aangevraagd bij staatsbosbeheer en bij de gemeente. De tocht moet natuurlijk door iemand worden uitgezet en moet worden voorgereden.
Zo kan ik nog wel effe doorgaan. Maar nu krijg je enig idee wat een tocht organiseren zoal in houdt. Maanden van voorbereiding gaan eraan vooraf.
5-1-2008 Uitpijlen van de tocht:
Afgelopen week was er enkele dagen lichte nachtvorst geweest. Sinds gisteren was echter de temperatuur gestegen, met als bijkomstigheid dat het ook was gaan regenen. Om 13.00 uur treffen we ons bij het zwembad te Vlodrop. De tocht is onderverdeeld in 8 groepen. Iedere groep heeft dus een traject van ongeveer 6 km.
Deze middag wordt door elke groep hun traject “uitgepijld”. Na een uurtje “uitpijlen” begint het flink te regenen en houdt het ook niet meer op met regenen. Dit belooft niet veel goeds voor morgen. Is nu alle voorbereiding en werk voor niets geweest? Nee, hier wordt je niet vrolijk van. Dit belooft niet veel goeds voor morgen. Wie gaat er nou met zo’n hondenweer vrijwillig deelnemen aan een atb toertocht? Moeten we nu de Heilige Karel gaan aanbidden, of de Heilige Christoffel? Ik ken die mannen namelijk niet! We kunnen hooguit hopen dat het vannacht en morgen droog blijft.
6-1-2008 Toertocht:
Om 07.30 uur treffen we ons bij de sporthal te Vlodrop. Iedereen die toegezegd had om te komen helpen, was ook daadwerkelijk aanwezig. De taken worden toebedeeld door de coördinatoren en iedereen weet wat hem te doen staat.
Tot grote opluchting van iedereen: “Het is droog vandaag”. Het is ongeveer 6 graden en zelfs komt het zonnetje af en toe te voorschijn die ochtend. (Zou Karel of die ene mij toch kennen????). Wat gisteren onwaarschijnlijk leek is vandaag toch nog uitgekomen. Het is namelijk deze ochtend prachtig mountainbike weer. Dit vonden ook de honderden bikers die deelnamen aan de tocht. Een geweldige opkikker voor ons als vereniging. Honderden tevreden deelnemers die weer hebben mogen genieten (en afzien), van een prachtige omgeving en van een spectaculaire afwisselende tocht met een hoog single track gehalte. Onderweg heb ik dan ook alleen maar positieve reacties gehad van enkele deelnemers. “Menselijke” schade heeft zich gelukkig niet voorgedaan. (De ehbo’ers hebben in totaal 1 pleister gebruikt; waarschijnlijk ook nog om iemands binnenband mee te plakken).
Materiële schade hebben we met eigen ogen kunnen ondervinden. Wij (het jongste lid van de vereniging Ben(jamin) en ikzelf) controleerden traject 4 van de route. Eén deelnemer hielpen we weer op gang na een afgebroken achterderailleur. De derailleur werd verwijderd en de ketting opnieuw geponst. Een andere pechvogel kreeg van mij een binnenband (hij zelf had namelijk een binnenband met een verkeerd ventiel bij zich). Deze deelnemer vond dit zo’n geweldige geste dat hij Ben(jamin) €5,- gaf. Ik dacht bij mezelf, dat is fraai: “Ik geef een binnenband weg, en onze Ben wordt €5,- rijker“. De deelnemer dacht zeker dat het m’n zoon was!
Op de pauzeplaats was het een komen en gaan van bikers. Vier vrijwilligsters waaronder natuurlijk onze vertrouwde Nellies, zorgden voor de hapjes en drankjes op de pauzeplaats. Af en toe kwamen ze handen tekort, want het bleef een komen en gaan van hongerige en dorstige sportievelingen. Men kon kiezen uit sportdrank, thee, krentenbrood, cake, druivensuiker, kit-kat chocolade en “pretzels” aus Deutschland. Na deze tocht dan maar beginnen met Sonja Bakkeren. Wat Deutschland betreft. Het viel bij de inschrijving op dat er veel Deutsch werd gesproken onder de deelnemers. De aanduiding van de tocht is dan ook niet voor niets 2 landen atb tocht! De tocht verloopt voor een gedeelte over Deutsch grondgebied. Onze Oosterburen hadden de weg naar Vlodrop gevonden. Dit kwam mede door het padvinderswerk van Jo (onze voorzitter). Hij had er namelijk voor gezorgd dat er een geweldige advertentie inclusief foto geplaatst werd in de “Heinsberger Zeitung”. Deze actie had dus duidelijk het beoogde effect gehad.
Men kon tijdens deze tocht weer kiezen uit 2 afstanden: “Namelijk 30 of 45 km”. Het grootste aantal deelnemers bestond uit getrainde fietsers, die uiteraard de langste afstand kozen.
Ook de befaamde “Alpe du Pest” was weer opgenomen in de lange route. (Op internet las ik dat men deze ook wel de “Chainbreaker” en “Broken chain hill”noemt). Een schitterende technische klim! We hebben de deelnemers weer mogen trakteren op een uitdagende, afwisselende spectaculaire atb tocht in een mooi glooiend en bosrijk gebied. Een pluim verdient diegene die de tocht heeft uitgezet.
Het inschrijfgeld was inclusief een consumptiebon. Men kon inschrijven tussen 08.30 en 10.00 uur. s’ Ochtends vroeg waren we nog bezig met wat werkzaamheden toen we een lichtje over de straat in de lucht zagen schijnen. Het was onze eerste deelnemer (08.10 uur), die met een heuse wheelie van tientallen meters aan kwam rijden. De jongste deelnemer was 7 jaar. Hij fietste onder begeleiding van zijn vader(denk ik) op een hightech mountainbike van het merk Cube. Dit manneke zag er (nu al) erg gesoigneerd uit in zijn strakke fietspakkie. Stel je eens voor, dat hij over 20 jaar op het hoogste podium van een mountainbike WK staat en zegt:”In Vlodrop en omgeving heb ik vroeger het mountainbiken geleerd”.
blog comments powered by Disqus